داشته باشد در اين گونه توالد هيچ عاطفه و محبّت پدر فرزندى در ميان نخواهد بود البتّه زن در تربيت اين گونه فرزند بلاتكليف خواهد بود و در نتيجه آن فرزند از حظَّ تربيت و لذّت عواطف پدر و مادر محروم مىشود و شايد به اين جهت در دنباله‌ى آيه تأكيد شده است كه آنچه در نهان دارند بگويند و پنهان ندارند تا موجب آميختگى نسل و گم شدن رابطه‌ى پدر و فرزندى نشوند . 3 - قسمت ديگر باقى گذاردن حقّ بازگشت زناشوئى است براى مدّت معيّن كه باز روابط و احساسات ميان زن و مرد تجديد شود و تا ممكن است اين علاقه گسيخته نشود . 4 - جمله‌ى « وَلِلرِّجالِ عَلَيْهِنَّ دَرَجَةٌ » شايد بجاى دليل بر وظايف گذشته باشد و پس از آنكه تأكيد شده است حقّ زن بايد رعايت شود و مرد بايد وظايف خود را نسبت به او انجام دهد اينطور استدلال بر آن شده است : كه چون مرد بر زن تفوّق دارد پس شايسته‌تر است برعايت حقوق زن و تفوّق مرد توانائى فكرى و بدنى او است بر انجام نيازمنديهاى مادّى و معنوى و اگر زنى پيدا شود كه بر بسيارى از مردان برتر باشد نقص اين حكم نيست كه آن كم است و ناچيز . [ سوره البقرة ( 2 ) : آيه 229 ] الطَّلاقُ مَرَّتانِ فَإِمْساكٌ بِمَعْرُوفٍ أَوْ تَسْرِيحٌ بِإِحْسانٍ وَلا يَحِلُّ لَكُمْ أَنْ تَأْخُذُوا مِمَّا آتَيْتُمُوهُنَّ شَيْئاً إِلَّا أَنْ يَخافا أَلَّا يُقِيما حُدُودَ اللَّه فَإِنْ خِفْتُمْ أَلَّا يُقِيما حُدُودَ اللَّه فَلا جُناحَ عَلَيْهِما فِيمَا افْتَدَتْ بِه تِلْكَ حُدُودُ اللَّه فَلا تَعْتَدُوها وَمَنْ يَتَعَدَّ حُدُودَ اللَّه فَأُولئِكَ هُمُ الظَّالِمُونَ ( 229 )